Eg trur Noregs langvarige engasjement i Sør-Libanon har bidratt til å prege seinare utanlandsoperasjonar. På politisk nivå lærte Noreg tydinga av å ha klare mandat som let seg oppfylle, seier Harald Stanghelle i Aftenposten.

Stanghelle, politisk redaktør i Aftenposten, tenestegjorde sjølv i Libanon i kontingent 3 og 4 (1979-80), mellom anna som assisterande presse- og informasjonsoffiser. Han seier at Noregs engasjement i Libanon til tider var upopulær hjå den norske forsvarsleiinga:

– Ein vurderte at operasjonen i Libanon trakk resursar bort frå kjerneoppgåvene heime i Noreg. I tillegg meinte fleire at røynslene ein fekk i Libanon ikkje var tilstrekkeleg relevante for dei øvrige delane av Forsvaret.

Flest skilnadar
Stanghelle meiner derimot at Forsvaret skaffa seg viktig røyndom.
– På praktisk nivå fekk mange norske offiserar viktig røyndom frå operasjonar under uvande og vanskelege tilhøve, seier Stanghelle.

Han syner til at norske offiserar fleire gongar måtte leie folk under vanskelege og til dels dramatiske situasjonar. Stanghelle seier at sjølv om det er likskapar mellom Libanon-engasjementet og seinare deployeringar til Balkan og no sist til Afghanistan, er skilnadane langt fleire.

– Ulike misjonar har sine særpreg og ulikskapar, og eit så vidt langvarig engasjement som Libanon hadde og fasar som var ulike, seier han.